Als de lente lonkt…

Vandaag is het weer een mooie voorjaarsdag. Dat komt goed uit, vooral voor Chris Natuurlijk. Chris Vemer en ik hebben afgesproken in het Park. We krijgen een speciale voorjaarsrondleiding. Elk seizoen heeft immers een eigen verhaal en over het Park raak je nooit uitgepraat. Het Park bij de EuromastVoor wie het nog niet weet: het Park bij de Euromast is het park van Zocher. Het Park bestond al in 1852 en is het één-na-oudste park van Rotterdam. Dat het park al meer dan 170 jaar oud is, zie je aan de monumentale bomen. De dikke stokoude plataan staat als een …

Verborgen Parels

Het IFFR is mijn favoriete festival. Dat betekent wél een week lang binnen in het donker zitten. En dat terwijl ik het liefst buiten ben. Voor het internationale filmfestival van Rotterdam maak ik elk jaar een uitzondering. Om niet te verdwalen in het overgrote aanbod van films, ben ik op zoek gegaan naar kleine verborgen parels.Films die je straks niet in de bioscoop kunt zien.Films die verwonderen en mysterieus zijn.Films die tot nieuwe inzichten leiden. Al digitaal bladerend door het programma, viel mijn oog op twee korte films: Red Dust en Becoming. Echt iets voor Chris Natuurlijk.‘Wat vind je van …

Londen brandt

In 1666 was er ‘De grote brand van Londen.’ Het vuur begon in een bakkerij en duurde 4 dagen. 80.000 Londenaren waren dakloos en woonden jarenlang in vluchtelingenkampen. Op 4 september 2016 brandde London nog een keer. From Burning Man to Burning London De wereldberoemde kunstenaar David Best bouwde met vrijwilligers op een ponton van 120 meter lang de verbrandde huizen van Londen na. Het werk duurde maanden en in nog geen vier uur tijd brandde het kunstwerk af. Dit keer niet midden in Black Rock Desert in Nevada, maar op de rivier de Thames, midden in het hart van Londen. …

Misdruk

Dit kaartje lag vandaag in mijn brievenbus. Het duurde even voordat ik begreep dat het post was en niet een vergissing van de bezorger. Het is een vakantiekaartje uit Frankrijk. Een misdruk waar veel op te ontdekken valt. Als je goed kijkt, zie je lachende mensen op een terrasje in Brugge. De kaart was niet te koop, de postzegel wel. De verkoopster vond dat je zo’n kaart niet kon versturen, daar maak je niemand blij mee. Het enthousiasme van mijn vrienden begreep ze niet. Ik wel en nu jij ook.

Telelens

Op een houten vlonder staan twee mannen met hun telelens in de aanslag. Ik volg hun blik, maar zie niets. Ik vraag wat er te zien is. ‘De levendbarende hagedis!’ is het antwoord. Het duurt even voordat ik het beestje ontdek. De mannen schieten foto’s van een afstand. Voorzichtig loop ik eropaf. Met mijn telefoon vang ik het beestje zonnebadend van dichtbij. ‘Daar sta ik dan met mijn telelens,’ zegt de man een beetje beteuterd. Op de Hoge Veluwe is veel te ontdekken. Met en zonder telelens.

Kunstkijken

Stel, je bent in het Groninger Museum en je loopt met je verstandelijk gehandicapte zoon van vijftien door de beeldententoonstelling van Joost van den Toorn. Hij blijft staan bij dit beeld en kijkt je vragend aan. Tja, denk ik, wat zeg je dan? ‘Kijk’, zegt de moeder van de jongen en wijst naar de twee stevige glimmende borsten. ‘Dat zijn twee stijve piemels!’ ‘De jongen knikt instemmend en loopt met een tevreden blik verder. Het volgende beeld – een grappige hond met guitige ogen en een lange neus – heeft geen uitleg nodig. De jongen grijnst. De hond grijnst terug. …

Ontzamelde werken

In mijn boekenkast huizen te veel boeken. Ik ken ze bijna allemaal. De meesten waren inspiratie voor een van de 100 nummers van BoekieBoekie. Het is tijd voor een ander concept. Dat betekent ontzamelen en opnieuw beginnen. Dit zijn twee pagina’s uit een klein boekje dat ik op 09 11 04 van Wendy Panders kreeg. Dit boekje was het begin van onze samenwerking. Het lukt me niet om dit boekje toe te voegen aan de serie ontzamelde werken. Ben ik nu de rode vogel in de kooi of de zwarte kraai met de glimmende kralenketting in de snavel?

Geen vergrootglas

Dit is geen vergroot-, maar een verkleinglas. Een rubberen handschoen die minstens drie keer groter is, past er precies in.

Zomeren

Het is zomer. Ook in de vaas aan muur. De bloemen komen niet uit de tuin van mijn moeder, maar dat had wel gekund. Echte Oud-Hollandse bloemen. De knalroze floxen zijn mijn favoriet. Als kind plukte ik die en zoog de ‘honing’ er uit. Kleurige, geurige bloemen als zoethoudertje. Dat klinkt als zomervakantie.

Kleurmachine

Deze korte broek is flets en verkleurd. Zelfs de knoopjes hebben hun glans verloren. Bij toeval vind ik in de knopendoos een zakje met kleine knoopjes die er goed bij passen. En wat doe ik met kleding die vaal en niet versleten is? Die was ik met verf! De wasmachine als kleurmachine. In een paar uur tijd is de korte broek weer als nieuw, daar kan geen uitverkoop tegen op.